Redactioneel MANTRA 48

Een hele uitdaging

Onlangs las ik een column van transformatiecoach Robert Bridgeman. Daarin vertelde hij dat een goede vriend onlangs afscheid van hem genomen had, omdat deze tot de conclusie was gekomen dat hun ‘waarheden’ te ver uit elkaar lagen. Robert kon dat nauwelijks bevatten. ‘Het is heel moeilijk voor me om te begrijpen hoe iemand zijn waarheidsbeleving belangrijker vindt dan een hartsverbinding. Want dat is vriendschap voor mij’, zo schreef hij. Om daaraan toe te voegen: ‘Maar dat is mijn waarheid’.

Het is waar: waarheid polariseert. Althans, onze persoonlijke waarheden. Want wij zien de waarheid niet zoals zij is, maar zoals wij zijn. Waarbij opvoeding, cultuur, conditionering, trauma en karma onze waarheden kleuren. Op zich helemaal prima. Iedereen heeft recht op zijn of haar eigen ‘waarheid’. Maar het wordt problematisch wanneer we niet kunnen of willen erkennen dat onze waarheid iets anders is als dé waarheid. Dan willen we opdringen, veranderen, veroveren. Duizenden jaren van oorlogsgeschiedenis laten in het groot zien waar dat allemaal toe kan leiden. Maar zoals Roberts verbroken vriendschap aantoont, leidt het ook op microniveau tot verdriet. Tijdens de coronacrisis mochten we van nabij meemaken dat families ontwricht raakten en vriendschappen verloren gingen, omdat de een wel de prik wilde en de ander niet. Op het eind van zijn column verzucht Robert dan ook: ‘Kunnen we de waarheid er niet gewoon buiten laten?’

Ergens ben ik het roerend met hem eens. Wie heeft de waarheid immers in pacht? De wetenschapper toch niet, wiens werkveld zo in compartimenten opgedeeld is dat hij van z’n lang zal ze leven niet meer ‘de hele olifant’ in beeld krijgt. Maar ook over dat kleine stukje van de werkelijkheid dat hij onder zijn vergrootglas legt, kan hij al geen onomstotelijke uitspraken doen. Met dank aan het experimentator-effect. Alle werkelijkheid is zodoende een kwestie van perceptie. Dat maakt de tijd waarin we leven zo uitdagend. Allerhande nieuwe technologieën die onze eigen werkelijkheid lijken te bevestigen, dreigen ons verder de draaikolk van ons eigen gelijk in te zuigen. Denk aan de welbekende internetfuik of -bubbel. Het gevaar van actieve perceptuele manipulatie door partijen die daar baat bij denken te hebben, is groter dan ooit. Zelfs nu ons staatsbestel een parlementaire democratie heet te zijn.

Waar brengt ons dit alles in onze zoektocht naar waarheid? ‘Waarheid kan enkel geleidelijk tot ons afdalen na zeer langdurig onderzoek en eigen ervaring’, zo schrijft filosoof Wido Blokland in zijn boek MATERIE geeft de GEEST. En: ‘Zekerheid vinden we slechts in de onzekerheid. Maar wie is moedig genoeg om daarmee te kunnen leven?’ Inderdaad: de huidige polarisatie lijkt ons vaak te dwingen een standpunt in te nemen en een mening te verkondigen. Waar vervolgens door velen een stevige stadswal omheen  gebouwd wordt. Misschien moeten we daarom de wijze woorden van Omraam ter harte nemen: het intellect, nadrukkelijk iets anders dan intelligentie, is de moordenaar van de realiteit op het moment dat het de alleenheerschappij verkrijgt. Daarom is het van vitaal belang om onze intuïtie te ontwikkelen. Ofwel ‘gnosis’, zoals men in deftige kringen placht te zeggen: een vonk, een licht dat innerlijk wordt geprojecteerd, een weten dat innerlijk wordt opgevangen, zonder te kunnen onderscheiden vanwaar en hoe het komt.

Omraam: ‘De waarheden, de kennis die we via intuïtie ontvangen, zijn zonder gebreken. De meest gedegen aanpak voor het ontwikkelen van de intuïtie, is het werken aan zuiverheid. Dat wil zeggen: te verhinderen dat u vooroordelen hebt of handelt uit eigenbelang. Hoe meer u in staat zult zijn uzelf open, begrijpend, onbaatzuchtig en bekommerd te tonen voor de ontplooiing van anderen, hoe meer datgene, wat u verhindert helder te zien, zal verdwijnen en u zult eindelijk de dingen en de schepselen kennen zoals ze werkelijk zijn. Uiteindelijk is het onmogelijk te zeggen wat waarheid is, want zij bestaat niet als principe op zichzelf: alleen de wijsheid en de liefde bestaan en hun eensgezindheid brengt de waarheid voort.’

Er ligt nog een hele uitdaging op ons te wachten…

MATERIE geeft de GEEST, Wido Blokland (uitgeverij Obelisk, 2025). Het leven, meesterwerk van de geest, Omraam Mikhaël Aïvanhov (Prosveta, 2017)

Niels Brummelman, hoofdredacteur, niels@edicola.nl