Redactioneel Mantra 47
Geboortegrond
Voor het eerst konden we van dichtbij de achterkant van de maan zien. De Artemis II maakte een rondje. Mooi ook hoe eensluidend het commentaar van op aarde teruggekeerde astronauten over het algemeen is: dat onze planeet er vanuit de ruimte zo mooi, maar ook zo fragiel uitziet. Vooral de oceaan van diepe donkerte die de aarde omhult, was de astronauten opgevallen. Het mag duidelijk zijn: in de ruimte zijn we niet thuis. Zelfs de dromen zijn er anders, zo vertelde astronaut Christina Koch.
Maar ook op onze eigen planeet voelt het tegenwoordig steeds vaker niet meer als thuis. Oorlogen, (klimaat)crises en economische ontwrichting zorgen ervoor dat een groot deel van de mensheid op drift is geraakt en haar geboortegrond al dan niet noodgedwongen verlaten heeft. Dat het integreren in andere landen – met name in die landen die een ander klimaat, een andere cultuur en afwijkende normen en waarden hebben – niet vlekkeloos verloopt, mag blijken uit de vele problemen waarmee immigranten alsook de ontvangende partijen geconfronteerd worden. Net zoals het transplanteren van organen van de ene mens in de andere onverwachte complicaties met zich mee kan brengen, blijkt ook het transporteren van de mens van locatie A naar B doorgaans geen appeltje-eitje te zijn.
Vanuit spiritueel perspectief bestaat toeval niet en is het niet voor niets dat de ene mens hier en de andere dáár geboren wordt, net zomin het ‘zomaar’ is dat iemand bij bepaalde ouders terechtkomt. Daar liggen energetische wetten aan ten grondslag die we nog maar nauwelijks aan het ontdekken, laat stáán begrijpen zijn. Toch schreef Abd-ru-shin, de schrijversnaam van de Duitser Oskar Ernst Bernhardt (1875-1941), die zich tot doel had gesteld de onopgeloste vraagstukken van het menselijk bestaan vanuit ‘levend weten afkomstig uit de reinste en hoogste bronnen’ te beantwoorden, al ver voor de Tweede Wereldoorlog in zijn magnum opus In het Licht der Waarheid:
‘Allen moeten tot bloei komen overeenkomstig de geaardheid van de bodem, waarop ze zijn ontstaan. Ze moeten aan deze bodem aangepast blijven om daarop die schoonheid te ontplooien, die met de anderen op de aarde harmoniseert. (…) De mens moet in de meest zuivere betekenis van het woord in de geboortegrond wortelen, wanneer hij wil groeien en hulp uit het Licht verwacht. (…) Het geworteld zijn in de geboortegrond is een eerste vereiste en alleen dit is een waarborg voor genezing, kracht en rijpheid!’ (In het Licht der Waarheid, deel III, Hilversum 1989, p. 121-122).
Mensen zijn net als planten en bomen: eenmaal ontworteld en in een grond met een ten opzichte van de oorspronkelijke plek afwijkende samenstelling geplant, is bloei geen zekerheid meer. Wil dat zeggen dat elke migratie en iedere volksverhuizing een kwalijke zaak is? Natuurlijk niet. Nood breekt wet. Maar we mogen ons wel gaan beseffen dat onze binding met het land verder en dieper reikt dan de zeden en praktijken die er gangbaar zijn. Niet voor niets is voeding uit eigen streek voor de mens over het algemeen het gezondst. Het mag duidelijk zijn: we zijn zo langzamerhand als astronauten in een stuurloos ruimteschip op drift geraakt. Terwijl, zoals auteur Margot Messina elders in dit nummer opmerkt, ‘de weg naar de hemel uiteindelijk via de aarde gaat’.
Van dit laatste getuigen ook de artikelen in dit themanummer ‘Verbonden met de aarde’. Het laatste ‘échte’ themanummer, want vanaf de herfstuitgave zal een thema hoogstens nog een derde tot de helft van een nummer beslaan. De rest gaat door de actualiteit en andere interessante onderwerpen gevuld worden. Zodat de veelzijdigheid van MANTRA gewaarborgd blijft en ieder nummer voortaan ‘voor elk wat wils’ in petto zal hebben. Een fijne zomer gewenst!
Niels Brummelman, hoofdredacteur, niels@edicola.nl
